Dodatek ten przedstawia obraz dwunastu osób, które zdeterminowały atmosferę środowiska społecznego Izerdraatu. Ludzie z czasów, gdy rządziła wyobraźnia, a Amsterdam jawił się jako magiczne centrum.
Zdjęcie zrbione przez Willema Ottena
Kees Hoekert (Nunspeet 1929 – Elburg 2017).
Były nauczyciel francuskiego, provo, współzałożyciel firmy Lowlands Weed Company, myśliciel lateralny i właściciel łodzi mieszkalnej ‘De Witte Raaf’ (Białe Kruk). Przez 30 lat był nieformalnym mentorem Arthura IJzerdraata, który codziennie go odwiedzał, by pokazać swoje artystyczne wyroby i napić się herbaty. Na pokładzie ‘Białego Kruka’ IJzerdraat był w milczącym świadkiem długich i często przezabawnych rozmów z dużą liczbą kreatywnych gości, z których część została pokrótce opisana poniżej.
zobacz więcej informacji: VOC
Rytuał zakliniania na dobrej pogody podczas Popestial Zuiderpark w Hadze (1979). Zdjęcie zrbione przez Willema Ottena
Robert Jasper Grootveld (Amsterdam 1932-2009).
Artysta kontkultury i performansu, provo, współzałożyciel firmy Lowlands Weed Company, antynikotynowy magik i budowniczy tratw. Eric Duivenvoorden napisał o tej ikonie lat 60. biografię Magik nowej ery; życie Roberta Jaspera Grootvelda (Arbeiderspers 2009).
zobacz więcej informacji: Wikipedia
Zdjęcie zrbione przez Willema Ottena
Willem van den Hout (Den Bosch 1915 – Den Haag 1985).
Pisarz reklamowy, który w czasie okupacji niemieckiej był redaktorem naczelnym satyryczno-propagandowego magazynu De Gil, potajemnie finansowanego przez nazistów. Po wojnie był więziony przez trzy lata pod zarzutem kolaboracji, ale został uniewinniony. Rada Oczyszczania Prasy odmówiła mu prawa do pracy dziennikarskiej na 10 lat, po czym dał się poznać jako haker pod różnymi pseudonimami. Pod pseudonimem Willie van der Heide opublikował serię przygód dla chłopców Bob Evers, która sprzedała się w ponad 5 milionach egzemplarzy.
Zdjęcie zrbione przez Cora Jaringa
Bart Huges (Amsterdam 1934-2004)
Prawie dyplomowany lekarz medycyny i propagandysta LSD i trepanacji. W 1965 roku samodzielnie wywiercił sobie dziurę w czaszce, po czym powiedział, że jest na stałe w 70% „na haju”. To spowodowało, ze odmowiono mu mozliwoci zdobycia dyplomu lekarza. Pracował więc na niewielkim stanowisku w bibliotece Koninkijk Instituut van de Tropen w Amsterdamie i nadal aktywnie propagował swoje idee w swoich „Listach do nadczłowieka”.
Cor Jaring (Amsterdam 1936-2013).
Fotograf, artysta konceptualny i pedagog na Akademii Sztuk Pięknych w Enschede. Osiągnął światową sławę dzięki zdjęciom ruchu provo oraz tygodniowego Sleep in for Peace Johna Lennona i Yoko Ono w hotelu Hilton w Amsterdamie w 1969 roku. W 1979 roku zorganizował pierwszą narodową ekspedycję żab.
Zdjęcie zrbione przez Cora Jaringa
Theo Kley (Rotterdam 1936 – Amsterdam 2022).
Artysta wizualny i współzałożyciel Deskundologisch Laboratorium (Laboratorium Ekspertyz) oraz różnych innych stowarzyszeń rozrywkowych (studyjnych). Ekspertyza została opisana jako nauka, która zajmuje się tym, co każdy może po prostu wyczuć albo wiedzieć. Kley podjął inicjatywę 14-dniowego liczenia motyli w Belgijskim Kempen i zorganizował Opere Motylkową, która była transmitowana w holenderskiej telewizji w 1969 roku. Od wielu lat jest nieformalnym burmistrzem wioski skłotowych artystów Ruigoord (między Amsterdamem a Haarlemem).
Zdjęcie zrbione przez Willema Ottena
Jan Overduin (Scheveningen 1947).
Survival artysta, księgarz i od 1976 rezydent fotograf sceny wokół łodzi mieszkalnej Biały Kruk. Sporządził raporty „aż do śmierci” o IJzerdraacie, Grootveldzie, Hoekercie i innych.
Max Reneman (Groningen 1923 – Palermo 1978).
Swoje zawody jako dentysta i artysta wizualny zintegrował w Stichting Openbaar Kunstgebit (Fundacja dla pomysłowych protez), której był współzałożycielem. Wykonywał protezy z wbudowanym radiem, z zamkiem błyskawicznym między protezami górnymi i dolnymi, z pinezkami zamiast zębów, z lusterkami na przednich zębach itp. Otrzymał nagrodę Prix de Rome jako malarz i wykonał namalowany autoportret z ramą kilkudziesięciu zębów trzonowych i zębów z własnej praktyki. Współtwórca i aktywny praktyk. Współzałożyciel i aktywny praktyk Deskundologisch Laboratrium.
André Schmidt (Zwolle 1925 – Limburg 2016).
Był współwłaścicielem bardzo dochodowej agencji reklamowej. Sprzedał swoje udziały w 1966 roku i dołączył do ruchu Provo i Gnome. Od 1969 przebywał przez trzy lata jako uczeń u światowej sławy guru Bhagwana Shree Rajneesha w Pune (Indie), który nadał mu imię Swami Anand Adi.
Zdjęcie zrbione przez Cora Jaringa
Rob Stolk (Zaandam 1946 – Amsterdam 2001).
Aktywista w kontekście Provo i ruchu squattersów. Miał własną drukarnię i był wydawcą zabawnego magazynu historycznego De Tand des Tijds (Próba Czasu), którego motto brzmi: Zniszczenia czasu pozostają dla ciebie w tyle za faktami i pojawiają się, kiedy ci to odpowiada
W 1965 roku wraz z Luudem Schimmelpennikiem opracował Manifest Białego Roweru, którego celem było centrum miasta wolne od samochodów i kolektywne posiadanie rowerów. Na swoim ślubie w tym samym roku przetransportował swoją narzeczoną Saartje do ratusza na białym rowerze. Zdjęcie zrobione przez Cora Jaringa obiegło światową prasę.
Arie Taal i Hraban Luyat. Zdjęcie zrbione przez Jana Overduina
Arie Taal (Zwitserland 1947).
Naprzeciw łodzi mieszkalnej De Witte Raaf zbudował pływającą wyspę ze styropianowych bloków zwaną 't Yland, z dwoma malowniczymi domkami ogrodowymi i ekologicznym ogrodem, w którym wiosną para łabędzi ma swoje gniazdo.
Julius Vischjager (Amsterdam 1937-2020).
Dziennikarz i wydawca Daily Invisible (Niewidoczne na codzień) jednostronicowej, odręcznej gazety politycznej, rozprowadzanej przez niego osobiście. Premier Lubbers przyznał mu prawo do ostatniego pytania podczas cotygodniowych spotkań z mediami w parlamentarnym centrum prasowym Nieuwspoort. Vischjager wywołał furorę swoimi niezwykle skomplikowanymi argumentami, które wywołały wiele wesołości i z którymi tylko Lubbers mógł sobie poradzić z tą samą absurdalną logiką.